محدودهی سنی تولد تا رسیدن به سن بلوغ را کودکی میگویند، این محدوده باید در آرامش و محیطی در خور روحیهی یک کودک سپری شود؛ زیرا تاثیر چشم گیری در شکل گیری شخصیت و آیندهی کودک دارد.
کودکی منشا رشد صحیح جسمی و روحی است که با آموزش، بازی، تفریح و سلامت خانوادگی در آن دوره انجام میگیرد، اما متاسفانه مدت مدیدیست که خیل وسیعی از کودکان به واسطه کار، دوره کودکی خود را از دست داده و با بلوغ زود رس از همان دورهی خردسالی بدون هیچ دانشی وارد دنیای بزرگسالی میشوند.
کودکان کار به واسطه ی محرومیت از آموزشهای لازم که همگی در محیط بازی و مدرسه انجام میشود فاقد رشد صحیح شخصیتی میباشند و از سر ندانستن به افراد سودجو اجازه میدهند که از آنها سوء استفاده شود.
نیوشا ضیغمی میگوید: علت اصلی این معضل فقر خانوادگیست، کودکان به علت اعتیاد خانواده، فقر مالی، فقر فرهنگی، داشتن سرپرست بد و یا حتی بیماری ناچار هستند که از دنیای کودکی خود فاصله گرفته و بار سنگین خانواده را با کار کردن به دوش بکشند، این کودکان که از سر ناآگاهی و در اکثر مواقع ترس از تنبیه یا گشنه ماندن خانواده حاضرند هر کاری انجام دهند و حتی گاهاً مورد تجاوز جسمی و روحی قرار میگیرند.
با توجه به این که همیشه کودکان بیشتر از سایر قشرها در معرض آسیب هستند و آینده هر فرد از کودکی رقم میخورد، نیوشا ضیغمی میگوید: وظیفهی انسانی همهی ما حکم میکند که به عنوان یک انسان تلاش کنیم تا از فشار روحی کودکان کار بکاهیم و از آسیب بیشتر آنها جلوگیری کنیم.
از نظر نیوشا ضیغمی آموزش به کودکان کار، یکی دیگر از مسائل مهم در حوزهی حمایت از کودکان کار است آموزش است، ایشان سالهاست که برای آگاهی بیشتر کودکان کار تلاش کرده و به همین منظور در یکی از انجمنهای حامیان کودکان آسیب دیده مانند کودکان کار، پناهنده، محروم و نیازمند با هدف آشنا کردن جامعه با این معضل اجتماعی، که یکی از کارهای آن با سواد کردن کودکان و همچنین والدین آنها، آموزش مهارتهای زندگی، آموختن حرفه و بهداشت و ارائه خدمات پزشکی، پر کردن اوقات فراغت کودکان کار و همچنین ارائه مشاورههای روانشناسی و مددکاری است فعالیت میکنند.
نیوشا ضیغمی به عنوان یک سفیر حامی کودکان کار ایران با شعار ((به امید روزی که جامعهای عاری از کودک کار و خیابان داشته باشیم)) به این انجمن که درسال 1381 تاسیس شده است، کمک میکند.